James Wood (1953)
Op dit moment is James Wood een van de leidende figuren op het gebied van de
microtonale muziek. Hij studeerde compositie bij Nadia Boulanger in Parijs en
orgel aan de universiteit en Royal Music Academy van Cambridge. In 1983 richtte
hij het New London kamerkoor op, waarvan hij sinds die tijd dirigent is. In
1986 werd Pierre Boulez patroon van het koor. Het koor heeft een zeer breed
repertoire, van Josquin tot hedendaagse composities, treedt op in Europa en
Amerika en werkt samen met toonaangevende componisten als Iannis Xenakis,
György Ligeti, Mauricio Kagel, Kurtág en Steve Reich.
Sinds 1982 is James Wood slagwerkdocent van de internationale zomercursussen
voor nieuwe muziek in Darmstadt, bovendien is hij sinds 1990 dirigent van het
New Music Ensemble en het Percussion Ensemble van de Guildhall School of Music
and Drama. Hij treedt regelmatig op als slagwerk-solist en hij werkte mee aan
diverse radio- en tv-programma's. Als dirigent werkt hij regelmatig met
de BBC Singers en heeft ook met de London Sinfonietta en het Ensemble
Intercontemporain gewerkt. Zijn muziek werd driemaal uitgevoerd op het
Almeida Festival in Londen.
James Wood componeerde vele werken van zeer uitéénlopende aard. Zijn groots
opgezette compositie Stoicheia uit 1988, voor zestien slagwerkers, vier
keyboards en elektronica werd in Darmstadt in première gebracht (Slagwerkgroep
Den Haag zal dit werk eind maart dit jaar uitvoeren). Veel van zijn
composities, inclusief Stoicheia zijn op CD uitgebracht. James Wood ontwierp en
construeerde ook microtonale instrumenten. In de Guildhall heeft hij een
centrum voor microtonale muziek opgericht om
uitvoerders en componisten van microtonale muziek met elkaar in contact te
brengen en zo de realisatie van microtonale composities te vergemakkelijken.
Ook worden in dit centrum cursussen gegeven en instrumenten gebouwd. In maart
1992 werd het centrum officieel geopend tijdens een microtonaal festival, dat
veel belangstelling kreeg uit binnen- en buitenland.
De term Cart-wheel is door James Wood op twee manieren gebruikt, in de
letterlijke betekenis van wagenwiel en als beeld voor een krachtige zijwaartse
salto. Zo refereert de titel letterlijk aan de optische illusie van een
langzame en tegenstelde beweging die ontstaat als de spaken van een wiel een
zekere snelheid bereiken. Tegelijkertijd wordt in figuurlijke zin het beeld
opgeroepen van buitelingen in verschillende graden van zwaartekracht, tot het
punt van gewichtloosheid. In de instrumentatie heeft James Wood getracht
bepaalde overeenkomsten tussen het timbre van de basklarinet en de
slagwerkinstrumenten uit te buiten, zoals de overeenkomst tussen het geluid van
de ronde kleipotten en deeltonen van de klarinet-multiphonics, de woodblocks en
de kleppenslag van de klarinet, de guiro en de ademhaling. Wood wilde op deze
manier variatie aanbrengen in de mate waarin de twee instrumenten mengen,
waarbij soms tegengestelde timbres ontstaan. Bovendien worden de marimba en de
kwarttoons-koebellen als een enkel samengesteld instrument gebruikt dat, in
combinatie met de klarinet-multiphonics, een rijk palet van kleuren en
microtonale harmonieën mogelijk maakt.
Cart-wheels werd in opdracht van Duo Contemporain in 1993 geschreven en
mogelijk gemaakt door de Arts Council of Great Britain.
Website
|
